Baharın, yazın geçtiği yavaş-yavaş soğukların geldiği bir
günde kırlangıç, yalnız adamın penceresine konar ve gagasıyla tıklatır. Adam kırlangıcı görür ve ne istediğin sorar… Kırlangıç: "Ben sıcak ortamlarda ancak yaşayabilen bir kuşum…havalar soğumaya başladı, havalar ısınıncaya kadar bu soğukları senin evde seninle birlikte geçirebilir miyim… hem sende gördüğüm kadar yalnızsın… birbirimize arkadaşlık yapar, hoşça vakit geçiririz"  der… Yalnız adam : "Hayır olmaz ben kimseyi istemiyorum" der… Kırlangıç
; "Ama ben seni hiç üzmem, birbirimizle dayanışma ve paylaşım içerisinde çok güzel günlerimiz olur" der… Adam : "Hayır istemiyorum" diye kestirip atar… Kırlangıç
: "Madem öyle… bende gidiyorum , hoşcakal" der ve gider… Adamı  bir süre sonra bir düşünce bir hüzün almıştır… Yanlış yaptığını ve kırlangıca karşı duyarsız davrandığını anlamıştır ve pişmanlık duymaya başlamıştır.  Adam kendi kendine Kırlangıçların gelecek sezonunu bekler, geldiklerinde tekrar
arkadaşlığını ve dostluğunu kabul ederim" diye düşünmeye başlar… Ama kırlangıç bir daha asla gelmez…
Bu durumu yörenin 'bilge' kişisine sorar… Bilge kişi : "Bak evlat… Kırlangıçların ömrü 6 aydır… 6 ay yaşarlar ve ölürler…
Sen birliktelik için farkında olmadan kırlangıcın ölmesini beklemişsin…"der. Demek ki; arkadaşlıkları ve dostlukları bazen ertelememek gerekiyormuş… ** *

 ANLAMSIZ KALMASIN