İnsan her gün hiç bir şey yapmadan, boş gezip uzanacak olsa yaşamdan bıkardı. Çünkü hayatı can sıkıcı bir hal olmuş olurdu, hiç alaka uyandırıcı olmazdı.
 İnsanın hiçbir şey yapmaması Allah'ın iradesine uygun değildir, Allah onun çalışmasını isti yor, çünkü insanın kendi iyiliği için böyle olması lazımdır.
 İnsanın saadet bulması, mutlu olması için çalışması, yorulması ve alın teri dökmesi lazımdır. " Gerçek şu ki insan için çalışıp didindiğinden başkası yoktur. " (Necm suresi 53-39)
 Bundan başka Allah tembelliği sevmez, kendisi çalışır her an her gün bir oluştadır, meleklerde çalışır her şey hareket halindedir binaenaleyh insanında çalışması gayet tabidir. (Rahman suresi 55-29)  Hz. Peygamber (s.a.a): " Allah'ım tembelliğin belasından sana sığınırım. " diye dua ederdi.  (Buhari cilt 2 cüz 3 sayfa 77)
 İnsanın büyüklüğü almaktan çok vermekte kendini gösterir, vermede nasıl bir üstün olma niteliği varsa almada da bir boyun eğme niteliği vardır. Çalışmadan, yorulmadan verme niteliği kazanılmaz.
 Hz. Peygamber(s.a.a): Hekim Bin Hizam'a " Veren el alan elden üstündür. " diye uyarıda bulundu.
Hekim: " Ya Resulallah ömrümün sonuna dek hiçbir kimseden hiçbir şey almayacağıma dair söz veriyorum. " diye taahütte bulundu. (Buhari cilt 1 cüz 1 sayfa 182/ Müslüm cilt 1 cüz 3 sayfa 94)
 Alın teri ve el emeğiyle kazanılan lokma en temiz ve en bereketli lokma olup cennete götürecek için en emin yoldur. Bu iş Peygamberlerin ve Allah dostlarının işidir Allah Elçisi (s.a.a) bir hadisinde şöyle buyuruyor: " Hiç kimse kendi el emeğinden yediği yemekten daha hayırlı yemek asla yemiş değildir, Allah Resulü Davut (a.s) da kendi el emeğinden yerdi. (Buhari cilt 1 cüz 2 sayfa 5)
 Hz. Davut (a.s) zırh yaparak onları satar ve elde ettiği kazançla geçinirdi.(Sure 34 ayet 10)
 İnsanın kendi el emeği şüpheden ari en faziletli kazanç olduğundan ötürü bu yol seçilmiştir diğer peygamberlerde kendilerine mahsuz geçim için birer sanat ve meslekleri vardır diye Kuran-ı Kerim ve bazı hadislerde gözükmekte, örnek: Davut (a.s) zırh yapardı, Âdem (a.s) bağcılık ve ziraat ederdi, Nuh (a.s) ticaret yapardı, İdris (a.s) terzilik yapardı, Musa (a.s) koyun güderdi.
 Bal arısı kendi toplumunda kendine has bir kanunu vardır. Kovanlarında çalışmadan hazır yiyen başıboş bir tek arı bırakmazlar, hazır yiyenleri kovanlarından çıkarıp kovarlar çünkü bu başıboş arıların bal üretimde hiçbir katkıları olmadığı gibi gelecek için iddihar edilmiş biriktirilmiş balları da tüketip bitirirler. Herkes kendisini ve yükümlü olduğu ailesinin geçimini sağlamak için dinimizin meşru kıldığı yollardan herhangi birine başvurması gerekmektedir. Meşru yolların herhangi birinden kazanç sağlamak ayıp bir iş değildir ayıp olan tembellik ve başkasına yük olarak yaşamaktır. İnsan haya tının hiçliğini düşünecek olursa hiçbir değeriyle övünmeye kalkışmaz.

Yorum (1)

hakan: ... degerli hocam bu dünya insanlara gercek degerini maalesef ki bu dünyadan ayrildiktan sonra vermeye basliyor.sizi igdir icin büyük bir deger olarak görüyor ancak yeteri kadar sizden yararlanilmadigi icinde üzüntü duyuyorum.belkide dik durusunuzdan,kisiliginizden ödün vermediginiz icin ön plana cikarilmiyorsunuz ancak emin olunki bircok insanin da sevgisini kazanmissiniz. bazen igdir toplumuna isim vermeden cok güzel anlamli mesajlar veriyorsunuz yazilarinizda ancak bazilarinin isine gelmedigi icin anlamak istemiyorlar maalesef.sizden ricam ne olursa olsun toplumumuzu uyarmayi ihmal etmeyin.saygiyla ellerinizden öpüyorum. selam aleyküm 1 Mart 23, 2008