|
Pazartesi, 30 Haziran 2008 |
OKUNMA SAYISI : 179
Bir ormandı yemyeşil ulu bir dağın eteklerinde yetişen...
Serpilip gelişti ağaçlar zamanın derinliklerinde...
Oğullar kızlar verdiler düşmana inat...
Kol budak saldı ulu bir çınar...
Ne zamandır fırsat kolluyordu balta...
Dalmak için bu ormanın birlik ruhuna...
Ne zamanki daldı orman gaflet uykusuna...
Gerindi balta derinden...
Kalktı yıllarca beklediği fırsat mevzisinden...
Nihayet bulmuştu en işler yolu...
Bir ağaç olacaktı kanadı kolu...
Bir sabah korkunç bir acıyla uyandı koca çınar...
Seyretti koca gövdesine inen baltayı neçar...
Yaprakları diken diken olmuştu uğradığı ihanetten...
Yıkılmadan önce gövdesinin üstüne...
Son sözleri yayıldı yeşil ormanın derinliklerine...
"BALTA SEN BENİ KESEMEZDİN AMA NE YAPAYIM Kİ SAPIN BENDEN"
Yorum () |
|
|
|
|
 |
Uzm. Hasan Buyruk 
