Ne idim ben, ne tabii bir kız

Belki sahrada rebii bir kız

En büyük zevkim, ümidim, neşem

Kırda seyran idi, her gün, her dem

Düşünürken o büyük sahrada

Beni halk eyleyeni tenhada

Duruyorken hareketsiz, sessiz

Yere inmiş göğe benzerdi deniz

Aksi tekbir ile dolmuş dereler

Secde eylerdi bütün mescereler

Şebi mehtap doğar aynı şafak

Her taraf nura olur müstağrak

Akıyormuş gibi her suda hayat

Yüzüyormuş gibi hep mahlukat

Uçacakmış gibi eflake zemin

Halden, mazi ile atiden emin

Mutmain şevk ile soldan, sağdan

Bir sataretle inerdim dağdan.