Abdal

Yürür asfalt ovalarda abdal.

Vitrinlerin düşen kepenklerinde

Hep hüzün çeşmeleri: lambalar.

Yüzer gibi önce bir tulum yavaşça

Yanaşır kıyımıza eski diclelerden

Ve fırlar ilk bedevi, dalar çadırımıza.

Nerde bu leylâ, aslı nerde?

Çıkartmalar, yağma ve leylâ!

Vurur ferhat dağlarında abdal-

Bir fener olacak ilerde bir yerde.

Sığ sularda dönen yorgun gemiler

Yangın ve tütün içinde arar da

Görmez geçer sönmüş eski feneri

Bir ses çınlar karanlıkta: Kayalar!

Ateşin daha yeni bulunduğu çağlarda

Yine böyle yanardı lambalar,

Sonra asfalt ovalarda

Akan seller ve abdal

Behçet Necatigil