Hakikat-i Sevda

Bir şüphe-i hissiyye ile dalgalanır dil;

Bir heykel-i gül-rû dikilir kalb üzerinde;

İnsan bütün ahzân ü meserrâta muâdil

Bir tatlı dönüş hisseder âvâre serinde

Her cevf-i hayâtî, sevilen şeyden ibaret

Bir lem'a-i nev, şaşaasıyla eder ihfâ;

Bir berk arkasından ederek ömrü temâşâ

Bin müddet için göz kamaşır... İşte muhabbet!

Pek boştur o his, lakin o boşlukla dolar dil;

Âfâk-ı hayatiyyedeki cevfi o örter;

Herkes hep o boşlukta arar bir tutacak yer

Pîrâmen-i ömründeki girdâba mukâbil

Sevdâya mukabil duyulur ruhta her gâh

Bir def-i peyâpey ile bir cezb-i peyâpey;

Bir istiyor insan onu, bir istemiyor... Âh

Sevmek bile doğmak gibi, ölmek gibi bir şey!

Cenap Şehabettin