Tuna Kıyısında

Evimden uzakta, annemden uzak;

Kimsesiz kalmışım yad ellerinde.

Bir vefa ararım kalbe dolacak

Gurbetin yabancı güzellerinde.

Tuna'nın üstünde güneş batarken

Sevgili yurdumu andırır bana.

Bir hayal isterim Boğaziçi'nden

Bakarım "İstanbul!" diye her yana.

İstanbul! Ey sedef mehtaplarından

Hülya gözlerime ilk ışık veren!

Buranın ufkunda yanıp tozlanan

En munis renge de biganeyim ben.

Ah, orda renklerin -şark güneşile

Naz eden- sihirbaz ahengi vardır.

Bu akşam yurdumu andırsa bile

Ah, orda akşamın bin rengi vardır.

Enis Behiç Koryürek