Bahçedeki İhtiyar

Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış

Nurlu ihtiyarın yanaklarında.

Yapraktan saçını yerlere yaymış,

Sonbahar ağlıyor ayaklarında.

Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,

İçi karanlıkla dolu gözleri;

Alnında akşamın ince kederi,

Sessizliğin sırrı,dudaklarında.

Yanan bir kağıtta küçük bir satır

Yazı gibi akşam onu karartır;

Artık o,silinen bir hatıradır,

Bu ıssız bahçenin uzaklarında...

1930

Necip Fazıl Kısakürek