Bir dönem evlerin ve çeyizlerin başköşesini süsleyen el emeği göz nuru bakır ve pirinç semaverler, günümüzde modern üretim çelik alternatiflerin gölgesinde unutulmaya yüz tuttu.
Tarihi Eser Niteliğindeki Semaverler Ilgi Bekliyor
Atölyesinde ağırlıklı olarak eski Rus, Azerbaycan ve İran yapımı pirinç semaverlerin bakım ve onarımını yapan Erol, geçmişte mahallede atölyenin önünün tamir bekleyen ürünlerle dolup taştığını belirtiyor. Günümüzde ise bu manzaradan eser kalmadığını vurgulayan zanaatkâr, yaşadığı değişimi şu sözlerle özetliyor:
"1980’den beri bu mesleği sürdürüyorum. Eskiden en çok semaver işleriyle uğraşırdık, şimdi ise çok nadir geliyor. Çelik ve teneke semaverler çıkınca bu tarihi ürünlere ilgi neredeyse bitti."
Çayın Lezzeti ve Çeyizlerin Vazgeçilmeziydi
Eski pirinç ve bakır semaverlerin sadece birer ısınma aracı olmadığını, aynı zamanda derin bir kültür barındırdığını ifade eden Kulu Erol, bu ürünlerin yapısal özelliklerine dikkat çekiyor: "Asıl semaver pirinçten olur. İçten borulu ve altı ızgaralıdır. Bu kalın malzeme çayı soğutmaz, neredeyse bitene kadar sıcak tutar. En az 130-150, hatta 200 yıllık bir gelenektir bu."
Geçmişte kız çocuklarının çeyizlerine mutlaka bir semaver eklendiğini hatırlatan Erol, bu köklü aile geleneğinin de zamanla kaybolduğunu dile getirdi.
Gelecek Kuşaklar İçin Çağrı
Yarım asırlık birikimiyle mesleğini ayakta tutmaya çalışan Kulu Erol, hem geleneksel el sanatlarının korunması hem de semaver kültürünün yaşatılması için vatandaşlara çağrıda bulundu:
"İmkânı olanlar mutlaka pirinç ve bakır semaverleri tercih etsin. Bu gelenek yeniden canlansın, gelecek kuşaklara aktarılabilsin."
