Bazı insanlar vardır; aramızdan ayrıldıktan sonra bile güzel hatıralarıyla yaşamaya devam eder. Rahmetli Mikail Göleli Ağabey de benim hayatımda böyle özel bir yere sahipti.
Vefatının üzerinden yaklaşık beş yıl geçti. Fakat bazı ayrılıklar gönül takviminde hiç eskimiyor. Onu her hatırladığımda, henüz 14-15 yaşlarında olduğum yıllara dönüyorum.
12 Eylül darbesinin ardından yurt dışına çıkmaya hazırlandığı bir dönemde, geçici olarak misafir kaldığı evin bahçesinde Ercan Sol arkadaşımızla birlikte kara dut ağacının altında oturuyorduk. Mikail Ağabey yanımıza geldi, yerden birkaç kara dut aldı ve çocuk yüzlerimize ülkücü bıyığı yaptı.
O gün bir çocukluk hatırası gibi gördüğümüz o anın, yıllar sonra ne kadar kıymetli olduğunu anladım. O kara dut bıyığında vatan sevgisi, millet sevdası ve memleket aşkı vardı.
Yıllar sonra Türkiye’ye döndüğünde kendisiyle bir Fenerbahçe Kulübü kahvaltısında karşılaştık. Yanına gidip o günleri hatırlattım:
“Mikail Ağabey, bana bir zamanlar kara dutla bıyık yapmıştınız, hatırladınız mı?”
Bana bakıp:
“O kara oğlan sen miydin?”
dedi.
Bir anda yıllar geriye döndü. Çocukluğumuzu, dostlarımızı ve geride bıraktığımız güzel günleri konuştuk.
Sonraki yıllarda Tekirdağ, Marmara Ereğlisi’ndeki evinde kendisini birkaç kez ziyaret ettim. Iğdır’ı, memleketimizi ve hayatımızda iz bırakan büyüklerimizi konuştuk. Birlikte Hacı Muhtar Amca’yı ve nice büyüklerimizi rahmetle andık.
2015 yılında Iğdır Milletvekilliği adaylığım sırasında da vefasını göstererek bizzat Iğdır’a gelip bana destek verdi.
Mikail Ağabey; köylüm, Iğdır sevdalısı, vatan ve millet sevdalısı, hoşgörülü, hayırsever ve gönlü zengin bir insandı.
Bugün onu anarken içimde büyük bir özlem ve hüzün var. Ama bütün bunların yanında vefa var.
O kara dut ağacının sahibi de, Mikail Ağabey de artık aramızda değil. Fakat geriye güzel hatıralar kaldı.
Bugün o ağacın altında değiliz. O günlerin insanlarının çoğu artık yok. Ama o ağacın gölgesinde bize bırakılan vatan sevgisi, dostluk ve vefa hâlâ yüreğimizde.
Yüce Allah rahmetiyle muamele eylesin. Mekânı cennet, makamı âli olsun. Ruhu şad olsun.
Mikail Ağabey… Seni rahmetle, minnetle, özlemle ve vefayla anıyorum.
Bazı insanlar gider, hatıraları kalır.
Bazı dostluklar biter, vefası kalır.
Bazı insanlar aramızdan ayrılır, gönüllerde yaşamaya devam eder.
Sen de benim gönlümde, o kara dut ağacının altında başlayan güzel hatıranla yaşamaya devam edeceksin.
